Een vochtigheidsindicatorkaart is een apparaat dat wordt gebruikt om de vochtigheidsgraad in een verzegelde verpakking te controleren. Het structurele ontwerp balanceert functionaliteit, gevoeligheid en bruikbaarheid, en bestaat voornamelijk uit de volgende belangrijke componenten:
1. Basismateriaal: De ondersteunende laag van de kaart is meestal gemaakt van karton of plastic, wat mechanische sterkte en stabiliteit biedt en fixatie en observatie in de verpakking vergemakkelijkt. Het basismateriaal moet een bepaalde mate van vochtbestendigheid hebben om te voorkomen dat vochtopname de testresultaten beïnvloedt.
2. Kleur-veranderende laag (vochtgevoelige-coating): dit is de functionele kernlaag van de vochtigheidsindicatorkaart, samengesteld uit absorberend papier of filterpapier geïmpregneerd met vocht-gevoelige chemicaliën. Afhankelijk van het type kan het worden onderverdeeld in:
Kobalt-bevattend type: gebruikt kobaltchloride (CoCl₂) als indicator; het is blauw als het droog is en wordt roze na opname van vocht.
Kobalt-vrij type: maakt gebruik van milieuvriendelijke alternatieve materialen (specifieke ingrediënten zijn vaak bedrijfsgeheimen), waardoor verschillende omkeerbare kleurveranderingen worden bereikt, zoals blauw naar roze en geel naar groen, en voldoet aan de EU RoHS en andere milieunormen. Deze laag is doorgaans verdeeld in meerdere cirkelvormige indicatiepunten, die elk overeenkomen met een andere relatieve vochtigheidsdrempel (bijvoorbeeld 10%, 30%, 50% RH), waardoor een gradiëntrespons ontstaat voor een nauwkeurige bepaling van het vochtigheidsbereik.
3. Oppervlaktebeschermende laag: een transparante film die de kleur-veranderende laag bedekt en de volgende doeleinden dient:
Voorkomen dat chemicaliën loskomen of ineffectief worden als gevolg van wrijving, vervuiling of direct contact;
Laat waterdamp door, waardoor een gevoelige vochtigheidsreactie wordt gegarandeerd;
Verbetering van de duurzaamheid van de kaart tijdens transport en opslag.
4. Ontwerp voor markeren en lezen met meerdere- punten: De kaart heeft gewoonlijk 2 tot 6 indicatiepunten, die elk een specifieke relatieve vochtigheidswaarde aangeven (bijvoorbeeld 20%, 40%, 60% RH). Gebruikers kunnen snel het maximale vochtigheidsniveau in de verpakking bepalen door te kijken welke stip van kleur verandert. Sommige hoogwaardige-producten bevatten ook een standaard kleur-gecodeerde contrastbalk om visuele fouten te verminderen.