Vochtigheidsindicatorkaarten onderscheiden zich voornamelijk door het aantal indicatorpunten, het vochtigheidsbereik, de kleurveranderingsmethode (omkeerbaar/onomkeerbaar) en of ze kobalt bevatten. Ze worden veel gebruikt bij de vochtmonitoring van vochtgevoelige producten- zoals elektronische componenten, precisie-instrumenten en farmaceutische verpakkingen. Hieronder vindt u de gebruikelijke hoofdmodelclassificaties en typische vertegenwoordigers op de markt:
Classificatie op basis van aantal indicatorpunten
Drie-vochtigheidsindicatorkaart
Veel voorkomende vochtigheidsgradiënten: 5%/10%/60%, 30%/40%/50%, 5%/10%/15% Geschikt voor scenario's met specifieke vereisten voor kritische vochtigheidsniveaus, zoals halfgeleiderverpakkingen (J-STD-033 standaard raadt het gebruik van 5%/10%/60%) aan
Voorbeeldmodel: 51060HIC125 (kobalt-vrij, bruin tot geel, voldoet aan IPC/JEDEC J-STD-033D-standaard)
Vier-vochtigheidsindicatorkaart
Gebruikelijke vochtigheidsgradiënten: 10%/20%/30%/40% of 20%/30%/40%/50% Biedt een fijner bereik voor vochtigheidsmonitoring, geschikt voor industriële verpakkingen met gemiddelde precisie-eisen.
Zes- vochtigheidsindicatorkaart
Veel voorkomende vochtigheidsgradiënten: 10%/20%/30%/40%/50%/60% Brede dekking, gemakkelijk te beoordelen trends in vochtigheidsverandering, vaak gebruikt in de verpakking van SMT-componenten. Kleurveranderingslogica: Blauw als er geen vocht wordt geabsorbeerd, wordt roze als het wel vocht absorbeert; wanneer de relatieve vochtigheid tussen de kleur-veranderende en niet-kleur-punten ligt, kan de werkelijke waarde worden beoordeeld aan de hand van het lichtpaarse gebied in het midden.
Eén-puntsvochtigheidsindicatorkaart
Bewaakt alleen een specifieke vochtigheidsdrempel (bijvoorbeeld 30%RH of 60%RH). Lage kosten, geschikt voor eenvoudige scenario's waarbij alleen de limiet hoeft te worden bepaald.